”Ik kijk elke ochtend naar mijn werk uit”

Rolmodellen interview Shoaib Hoshmand
Rolmodellen interview Shoaib Hoshmand

Waar komt u vandaan en waarom heeft u ervoor gekozen om naar Nederland te komen?

Ik kom uit Afghanistan en ik ben voor de liefde naar Nederland gekomen.

Wat was uw specialisme in het land van herkomst?

Basisarts, 1 jaar werkervaring binnen de kindergeneeskunde afdeling in Kabul (FMIC).

Wanneer heeft u de assessment procedure afgerond en met welk resultaat?

In maart 2015 heb ik de assessment procedure afgerond en ik kreeg aansluitend een geclausuleerde BIG-registratie. Na 3 maanden werken onder supervisie heb ik een ongeclausuleerde BIG-registratie gekregen.

Wat is uw werkervaring tot op heden in Nederland?

Tijdens mijn geclausuleerde registratie heb ik 2 maanden met een huisarts meegelopen en 1.5 maand op de longafdeling in het Wilhelmina ziekenhuis in Assen gewerkt.

  • Ongeclausuleerde registratie
  • 3 maanden als anios op de SEH
  • 6 maanden bij de GGD als consultatiebureau arts
  • 1.5 jaar als anios bij de psychiatrie
  • Vanaf 1 april 2017 in opleiding tot psychiater tot heden

Hoe heeft u besloten om te specialiseren in uw huidige specialisme?

Het was per toeval gekomen. Ik wilde oorspronkelijk huisarts of specialist ouderengeneeskunde worden. Daarvoor wilde ik eerst wat ervaring opdoen binnen de psychiatrie, omdat ik daar weinig ervaring in had. Tijdens mijn werkzaamheden als anios bij de psychiatrie heb ik ook gesolliciteerd voor de opleiding tot specialist ouderengeneeskunde en ik was aangenomen voor de opleiding. Ik vond de psychiatrie uiteindelijk toch leuker. Na overleg met de opleider van de instelling waar ik nu in opleiding ben, heb ik gekozen om de opleiding tot psychiater te volgen. Ik heb de opleiding tot specialist ouderengeneeskunde toen afgezegd. 

Wat zijn de aantrekkelijke kanten van uw specialisme?

Het is een zeer brede vak met veel uitdaging. De psychiatrie zit op het snijvlak van meerdere disciplines: somatiek, psychologie, sociologie. Dat maakt het complex, maar ook heel fascinerend. Daarnaast heb je binnen de psychiatrie altijd zekerheid op een baan.

Als psychiater behandel je mensen met allerlei soorten psychische stoornissen en problemen: van schizofrenie tot persoonlijkheidsstoornissen. Tijdens het werken staat het contact met de patiënt centraal. Uit de interactie kun je veel informatie afleiden over de diagnose. Het belangrijkste instrument ben je zelf. Het is essentieel dat je contact legt met de patiënt en zijn systeem en daarnaast dat je je in iemand anders kan inleven.

“Uit de interactie kun je veel informatie afleiden over de diagnose. Het belangrijkste instrument ben je zelf. Het is essentieel dat je contact legt met de patiënt en zijn systeem en daarnaast dat je je in iemand anders kan inleven.”

Het is belangrijk om samen te kunnen werken met meerdere partijen zoals met de patiënten, de betrokken familie of het systeem en andere disciplines (psychologen, verpleegkundigen, somatische specialisten, huisarts, politie, justitie, burgemeester, rechter, advocaten etc…)

Tijdens je opleiding kun je jezelf ook als persoon ontwikkelen. Je krijgt leertherapie, supervisie op je stageplek, supervisie voor je psychotherapie patiënten, etc….  Je kan je specialiseren in kinderen en jeugd, volwassenen of ouderen. Daarnaast kun je ook richting de forensische psychiatrie of als psychotherapeut een eigen praktijk openen. Er zijn ook mogelijkheden om bij transculturele centra te gaan werken of om ziekenhuispsychiatrie te doen. Daarnaast kun je als psychiater binnen de verslavingszorg of Verstandelijk Gehandicaptenzorg gaan werken. Je kunt altijd subspecialisaties doen en jezelf verder ontwikkelen.

Het vak is ook niet voor iedereen weggelegd. Je moet geen psychiater worden als je van zekerheden houdt. Je wordt met complexe situaties en complexe problematieken geconfronteerd, die niet altijd een eenduidige oplossing hebben. Het evenwicht tussen afstand en nabijheid is in de psychiatrie erg belangrijk. Ook krijg je te maken met suïcidale patiënten. Zelfdoding kun je niet altijd voorkomen en dat kan belastend zijn. Dat moet je in psychologische zin zeker niet onderschatten. Je bent wel veel tijd kwijt in administratie.

Als u na uw immigratie naar Nederland van specialisme veranderd bent, wat waren de overwegingen om dat te doen?

Ik wilde oorspronkelijk in mijn land van herkomst kinderarts worden. De reden dat ik hier niet voor de opleiding tot kinderarts heb gekozen is omdat er heel weinig opleidingsplekken zijn binnen de kindergeneeskunde. Er is een grote concurrentie voor opleidingsplekken. Je moet voldoen aan een aantal eisen voor de opleiding zoals het hebben van een PhD hebben of een paar jaar ervaring als anios. Als kinderarts zijn er uiteindelijke weinig mogelijkheden om aan een baan te kunnen komen.

Wat moet een buitenlandse arts die interesse heeft in uw specialisme doen om zijn/haar kansen te verhogen voor een opleidingsplek?

Ik zou minimaal 1 à 2 jaar als anios op een kliniek of crisisdienst of IHT team gaan werken. Hierdoor leer je het vak beter kennen. Daarnaast kun je zien of dit vak iets voor je is.

Wat was de grootste uitdaging die u tegenkwam als buitenlandse arts in Nederland? Hoe heeft u deze uitdagingen zelf aangepakt?

De grootste uitdaging was het cultuur- en mentaliteitsverschil. Door middel van zoveel mogelijk contact en het netwerken met Nederlanders heb ik dit probleem aangepakt. Ik heb veel van Nederlanders geleerd; met andere woorden, mijn integratie in de Nederlandse maatschappij was onmogelijk zonder hulp van autochtone Nederlanders.

Wat vindt u het leukst aan het werk als arts in Nederland?

Ik vind het heel fijn dat ik allerlei diagnostische mogelijkheden heb als ik ergens tegenaan loop. Dit was in mijn land onmogelijk. Dingen zoals een MRI-scan waren haast bijna onmogelijk.

Ik ben erg gelukkig dat ik hier als arts werk. Dit geeft mij voldoening en zin aan mijn leven. Als psychiater mag je vaak de regie nemen, teams sturen of groepen begeleiden. Dit vond/vind ik uitdagend.  Ik kijk elke ochtend naar mijn werk uit. Ik ga met plezier naar mijn werk. Ooit heb ik veel stress gehad, maar dat is niet meer zo.

Heeft u nog een advies voor de buitenlandse artsen die net begonnen zijn met hun carrière in Nederland?

Ja, zeker: Don’t give up. The beginning is always the hardest.

Contact en een netwerk maken. Vraag om hulp bij een goed vriend, buurman of supervisor. Probeer niet alles voor jezelf te houden. Iedereen heeft weleens moeite gehad tijdens zijn carrière, dus je bent niet de enige. Durf jezelf kwetsbaar op te stellen.

“Iedereen heeft weleens moeite gehad tijdens zijn carrière, dus je bent niet de enige. Durf jezelf kwetsbaar op te stellen.”